Poznajcie naszych artystów
Anna Mikołajczyk-Niewiedział
sopran
Wieloletnia solistka Warszawskiej Opery Kameralnej, Opery Bałtyckiej czy Opery Wrocławskiej, gdzie zaśpiewała wiele pierwszoplanowych ról, między innymi w operach Mozarta, Czajkowskiego, Verdiego czy Strawińskiego. Prawykonania swoich dzieł powierzają jej często współcześni kompozytorzy, tacy jak Zygmunt Krauze, Paweł Łukaszewski, Piotr Moss, Elżbieta Sikora. Znaczącym sukcesem była kreacja tytułowej partii w operze Madame Curie Elżbiety Sikory – prapremiera w listopadzie 2011 roku w Paryżu. Przedstawienie zrealizowane przez Operę Bałtycką, w reżyserii Marka Weissa, pod batutą Wojciecha Michniewskiego spotkało się z wielkim entuzjazmem publiczności i krytyków a śpiewaczka wraz z kompozytorką zostały nagrodzone w plebiscycie „Gazety Wyborczej Trójmiasto” Sztormy 2011. Za rolę Marii, Anna Mikołajczyk otrzymała również nagrodę teatralną Prezydenta Miasta Gdańska. W 2013 nagrodą Orphée du Prestige Lyrique de l’Europe de l’Academie du Disque Lyrique uhonorowano DVD Madame Curie wydane przez firmę DUX. Dużo miejsca w swojej działalności koncertowej poświęca muzyce oratoryjno – kantatowej i kameralnej. Jest szczególnie ceniona w kręgu muzyki dawnej, z którą związany jest debiut artystyczny śpiewaczki. W 2001 otrzymała nagrodę im. Zofii Rayzacherowej Dla największej indywidualności artystycznej w dziedzinie muzyki dawnej na XI Festiwalu Muzyki Dawnej na Zamku Królewskim w Warszawie. W dorobku artystki znajdują się występy na deskach światowych scen, w towarzystwie wybitnych muzyków i dyrygentów. Z dumą propaguje dorobek polskich kompozytorów wszystkich epok. Dokonała nagrań ponad 50 albumów płytowych, a wśród nich jest 12, które otrzymały nagrodę Akademii Fonograficznej FRYDERYK, między nimi solowa płyta na której śpiewaczka prezentuje pieśni Karola Szymanowskiego została wyróżniona dwiema nagrodami FRYDERYK 2008 w kategoriach: Album Roku Recital Wokalny, Opera, Operetka, Balet, oraz Fonograficzny Debiut Roku. Nagrodą FRYDERYK 2019 w kategorii Album Roku Muzyka Kameralna doceniona została płyta wydana przez Chopin University Press: Stabat Mater – Giovanni Battista Pergolesi, Luctus Mariae – Paweł Łukaszewski. Wraz z Marcinem Tadeuszem Łukaszewskim nagrała wszystkie pieśni Ignacego Jana Paderewskiego, płyta jest laureatem Fryderyka 2022 w kategorii: Muzyka Kameralna – Duety.
W 2023 roku uzyskała tytuł profesora sztuki. Prowadzi klasę śpiewu solowego na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

Marta Czarkowska-Lawaty
sopran
Absolwentka UMFC w klasie śpiewu prof. Małgorzaty Marczewskiej i w klasie dyrygentury chóralnej w klasie prof. Bogdana Goli. Studiowała również germanistykę i kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Pracuje zawodowo jako artysta Chóru Filharmonii Narodowej. Koncertuje jako solistka oraz kameralistka. Nagrała sześć płyt oraz kilka koncertów dla Polskiego Radia i TVP Kultura. Laureatka Fryderyków (1 nagroda, 1 nominacja), stypendium Ministra Edukacji Narodowej, stypendium Prezesa Rady Ministrów, nominowana do nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej. Jako dyrygent zdobyła 10 nagród w polskich i międzynarodowych konkursach chóralnych, m. in. Grand Prix Festiwalu im. Wacława z Szamotuł, Grand Prix międzynarodowego konkursu Cantu Gaudeamus w Białymstoku, I miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Religijnej w Rumi. Od 2018 r. jest członkiem sekstetu wokalnego ProMODERN, z którym koncertowała w Filharmonii Narodowej, Szczecińskiej, Olsztyńskiej, Pomorskiej, Gorzowskiej, Kaszubskiej, Częstochowskiej i Jeleniogórskiej, w NOSPR, studiu S1, nagrała liczne koncerty dla radia i telewizji oraz wystąpiła na kilkudziesięciu festiwalach w kraju i za granicą, w tym trzykrotnie na Warszawskiej Jesieni i lubelskich Kodach. Od 2014 r. jest członkiem kwartetu wokalnego Tempus, promującego muzykę polskiego renesansu i baroku. Kwartet dokonał licznych nagrań polskiej muzyki sakralnej XV-XVII w. i wystąpił na kilkudziesięciu festiwalach muzyki dawnej, m. in. w Rzymie, Palermo, Lublinie i Krakowie. Solowo koncertuje z repertuarem operowym i oratoryjno-kantatowym XVI-XVIII w. oraz współczesnym. Wystąpiła m.in. z zespołami Sinfonia Varsovia, Bornus Consort, La Tempesta, Sabionetta, Ars Nova, Il Tempo, Gradus ad Parnassum, Il Giardino d’Amore, Cappella Viridimontana, Camerata Vistula. W latach 2014-2018 koncertowała jaki solistka z zespołem muzyki dawnej Miraculis. Wystąpiła w Polskim Radiu, Narodowym Forum Muzyki, Filharmonii Podkarpackiej, Gorzowskiej, Pomorskiej i Kaszubskiej, w Zamku Królewskim oraz na kilkudziesięciu festiwalach, m.in.: Forum Musicum, Pieśń Naszych Korzeni w Jarosławiu, Festiwal Trzech Kultur, Varmia Musica, Musica Sacromontana, Szczawno-Zrój Baroque Festiwal czy Festiwal Dziedzictwa Kresów.

Karolina Zych
flet traverso
Specjalizuje się w grze na historycznych fletach poprzecznych sprzed reformy Böhma. Flecistka orkiestry instrumentów historycznych MACV Warszawskiej Opery Kameralnej, z którą wielokrotnie występowała również jako solistka i kameralistka.
Prowadzi klasy fletów historycznych w Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu oraz na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.
Pochodzi z Radomia, gdzie rozpoczynała swoją edukację muzyczną na fortepianie, później na flecie, grając w różnych formacjach, m.in.: zespole muzyki dawnej, orkiestrach dętych i symfonicznych, zespołach z nurtu muzyki rozrywkowej. Swoją edukację muzyczną rozwijała na flecie współczesnym w Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku, a następnie na flecie historycznym w Hochschule für Musik und Theater w Lipsku na wydziale Alte Musik, w klasie Benedeka Csaloga.
Współpracuje z wieloma zespołami z Polski i spoza kraju, koncertuje także solowo, wykonując szeroki repertuar wirtuozowski na flet, pochodzący z czasów XVII do początków XX wieku. Prowadzi letnie kursy gry, ucząc stylistyki wykonawstwa historycznego oraz gry na „simple system flutes” w Lidzbarku Warmińskim.
W 2025 roku uzyskała stypendium KPO, dzięki któremu rozwijała umiejętności gry na oryginalnych fletach XIX wieku.
Flecistka stale poszukuje nowych dróg wykonawstwa na dawnych fletach poprzecznych, a jej ulubionym stylem jest styl sentymentalny, w muzyce klasyfikowany jako Empfindsamkeit.
Od 2025 roku rozpoczęła nową drogę muzyczną ze wspaniałymi muzykami – Patrycją Betley (instrumenty perkusyjne) i Michałem Zatorem (harfa), z którymi tworzy zespół Liminalis, wykonujący autorski program oparty na dawnej muzyce XVII-XIX wieku, pochodzącej z Wysp Brytyjskich.

Marek Niewiedział
Urodzony w 1972 roku w Poznaniu. Jeden z pierwszych oboistów w Polsce profesjonalnie zajmujący się grą na historycznych obojach. Koncertujący solista, kameralista, muzyk orkiestrowy oraz aktywny propagator muzyki dawnej, a także organizator rozmaitych działań artystycznych. Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie oboju prof. Mieczysława Koczorowskiego, Królewskiego Konserwatorium w Hadze w klasie oboju barokowego i klasycznego Ku Ebbinge oraz Hochschule für Musik und Theater w Lipsku w klasie Wolfganga Kubego. W 1996 roku założył lokalny oddział Polskiego Towarzystwa Muzyki Dawnej. Od 1998 roku na stałe współpracuje z Warszawską Operą Kameralną, pełniąc w orkiestrze Musicae Antiquae Collegium Varsoviense funkcję pierwszego oboisty, a w latach 2018-2023 koordynatora orkiestry. Ponadto współpracuje z większością orkiestr i zespołów muzyki dawnej w Polsce. Jego aktywność za granicą dotyczy głównie zespołów i orkiestr z Niemiec, Czech, Słowacji i Węgier, żeby wymienić tylko: Musica Florea (Praga), Ensemble Inegal (Praga), Collegium Marianum (Praga), Musica Aeterna (Bratysława), Akademie für Alte Musik (Berlin), Capella Savaria (Szombathely). W roku 2005 współpracował z brytyjską telewizją BBC przy produkcji filmu biograficznego „The Genius of Beethoven”. W 2019 roku założył zespół Warsaw Harmony specjalizujący się w repertuarze tzw. Harmoniemusik. W 2020 r. ukończył z wyróżnieniem studia podyplomowe „Zarządzanie w kulturze” w prestiżowej Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Jest pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym festiwalu Varmia Musica oraz warsztatów muzycznych Varmia Musica Academia w Lidzbarku Warmińskim, a także współorganizatorem cykli koncertów: Muzyczny Szlak Świętej Warmii oraz Zamek Muzyki. W 1996 roku został wyróżniony Nagrodą Radnych Miasta Poznania za osiągnięcia artystyczne, a w 2002 Nagrodą im. Zofii Rayzacherowej dla największej indywidualności artystycznej w dziedzinie muzyki dawnej. W 2023 nagrodzony odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W roku 2025 otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Lidzbarka Warmińskiego.

Tomasz Wesołowski
Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku, gdzie w 2004 roku otrzymał dyplom z wyróżnieniem w klasie prof. Wojciecha Orawca. Nagradzany Stypendiami Prezydenta Miasta Gdańska oraz Fondazione Marco Fodella. W latach 2004-2008 studiował fagot historyczny w Królewskim Konserwatorium w Hadze (Donna Agrell, Wouter Verschuren) oraz w Accademia Internazionale della Musica w Mediolanie (Alberto Grazzi). Współpracuje z wiodącymi orkiestrami historycznego nurtu wykonawczego, między innymi z Les Musiciens du Louvre (Marc Minkowski), Capella Cracoviensis, {oh!} orkiestra historyczna, B’rock (René Jacobs), Freiburger Barockorchester, Amsterdam Baroque Orchestra (Ton Koopman), Les Musiciens du Prince (Cecilia Bartoli), Anima Eterna, Les Talens Lyriques (Christophe Rousset), Bach Collegium Japan (Masaaki Suzuki), Le Cercle de l’Harmonie, Netherlands Bach Society, Arte Dei Suonatori. Nagrywał dla Mezzo, Arte, Erato, Polskiego Radia, Channel Classics, naïve, Alpha, BIS, ORF, claves, Brillant Classics, DUX oraz Netflix i HBO. Aktywnie udziela się również jako wykładowca na kursach i uczelniach: Akademia Muzyczna w Poznaniu, Akademia Muzyczna w Gdańsku, Hochschule für Musik we Frankfurcie nad Menem Varmia Musica Academia w Lidzbarku Warmińskim oraz na festiwalu Oficina de Musica de Curitiba w Brazylii.

Veronika Skuplik
Veronika Skuplik – skrzypaczka o międzynarodowej renomie – koncentruje swoją działalność artystyczną na koncertowaniu, nauczaniu i nagraniach. Występuje przede wszystkim w zespołach takich jak Concerto Palatino, Weser-Renaissance Bremen, FBO Consort, la dolcezza, a także z partnerami duetowymi Andreasem Arendem i Jörgiem Jacobi. UrgentMusic jest jej własnym zespołem, w którym współpracuje z muzykami, których darzy szczególnym uznaniem. Była artystką rezydentką Festival Oude Muziek w Utrechcie w 2011 roku oraz Festivalul de Musica Veche w Timișoarze w 2012 roku. Jest wykładowczynią gry na skrzypcach i violi barokowej oraz zespołowego muzykowania w Hochschule für Künste w Bremie, a także prowadzi kursy mistrzowskie w Szwecji, Holandii, Niemczech oraz w Stanach Zjednoczonych (m.in. w Carnegie Hall). Od wielu lat współpracuje jako wykładowczyni z European Hanse Ensemble oraz w ramach studiów Musikfest Bremen. Wraz z Skuplik-Akademie (ug haftungsbeschränkt) stworzyła format rozwoju projektów artystycznych. Dyskografia Veroniki Skuplik obejmuje ponad 120 płyt CD, w tym pięć autorskich produkcji dla wytwórni rabernardo. VIOLINO I, zawierające austriackie sonaty na skrzypce scordatura z ok. 1680 roku, ukazało się w 2014 roku (The Strad: „Skuplik brings to these intricate miniatures an aristocratic poise…”). SILK&TWEED z Andreasem Arendem wydano w 2020 roku. Nagranie VIOLINO II – CATENA BOHEMICA (2021) znalazło się na longliście German Record Critics’ Award. W marcu 2023 roku cykl zamknęło VIOLINO III – IL CICLO DELLA VITA, kończąc trylogię austriackich sonat skrzypcowych z ok. 1680 roku. UMBRA AMBRA, nagrana z zespołem UrgentMusic i altowiolistką Wiebke Lehmkuhl, została wydana w grudniu 2023 roku.

Radosław Kamieniarz
Radosław Kamieniarz – wszechstronny skrzypek, realizujący swoje muzyczne zainteresowania głównie w nurcie historycznych praktyk wykonawczych. Ukończył Państwowe Liceum Muzyczne „Szkoła Talentów” im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, następnie Akademię Muzyczną im I.J. Paderewskiego w Poznaniu, gdzie studiował pod kierunkiem prof. Jadwigi Kaliszewskiej i prof. Jakuba Haufy oraz Akademię Muzyczną im. K. Lipińskiego we Wrocławiu, w klasie skrzypiec barokowych dr hab. Zbigniewa Pilcha. Koncertował, nagrywał w kraju i zagranicą jako solista, kameralista, koncertmistrz i członek orkiestr symfonicznych, kameralnych, a także wielu wiodących zespołów specjalizujących się w historycznym wykonawstwie muzyki. Współtwórca powstałego w 2003 roku kwartetu smyczkowego Musicarius. Od 2007 roku jest muzykiem Zespołu Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej „Musicae Antiquae Collegium Varsoviense”, w którym pełni funkcję koncertmistrza, solisty, a także obejmuje kierownictwo artystyczne koncertów, spektakli oraz realizacji nagrań, w których brali udział wybitni soliści, między innymi: Vivica Genaux, Filippe Mineccia, Simone Kermes, Aleksandra Olczyk, Anna Mikołajczyk-Niewiedział, Ingrida Gápová, Ewa Tracz, Piotr Olech. W latach 2015-2022 wykładał w klasie skrzypiec barokowych i altówki barokowej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.

Piotr Chrupek
Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie altówki prof. Marcina Murawskiego, a także Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu w klasie altówki barokowej prof. Zbigniewa Pilcha. Uczestniczył w kursach mistrzowskich pod kierunkiem prof. Piotra Reicherta, Zbigniewa Pilcha, Jarosława Thiela, Sirkki-Lisy Kaakinen, Markusa Möllenbecka. Jest współzałożycielem i członkiem kwartetu smyczkowego „Musicarius” specjalizującego się w wykonawstwie muzyki dawnej, z którym występuje w kraju i poza jego granicami. Na stałe współtworzy Wrocławską Orkiestrę Barokową. Jest również filarem szczecińskiej formacji Fundacja Akademia Muzyki Dawnej. Przez wiele lat prowadził sekcję altówek w zespole instrumentów dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej „Musicae Antiquae Collegium Varsoviense”. Współpracował również z zespołem The English Baroque Solists. Aktualnie występuje z najważniejszymi zespołami muzyki dawnej w Polsce jako solista, kameralista, często także w roli prowadzącego grupę. Bierze udział w transmisjach radiowych i nagraniach płytowych. W 2019 roku został uhonorowany nagrodą Fryderyka w kategorii „muzyka kameralna”. Koncertował wspólnie z Jane Rogers, Enrico Gattim, Kati Debretzeni, Peterem Hansonem. Doświadczenie orkiestrowe zdobywał pod batutą artystów takich jak John Eliot Gardiner, Philippe Herreweghe, Paul McCreesh czy Giovanni Antonini.

Jakub Kościukiewicz
Wiolonczelista specjalizujący się w grze na instrumentach historycznych. Pedagog i aktywny animator inicjatyw i wydarzeń związanych z historycznym wykonawstwem muzyki dawnej. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie wiolonczeli ad. T. Kamińskiej oraz Guildhall School of Music&Drama w Londynie w klasie wiolonczeli barokowej A. McGillivray. Studiował również na Dresdner Akademie für Alte Musik w klasie wiolonczeli barokowej Ch. Kyprianides. Jako kameralista, solista i muzyk orkiestrowy występował i nagrywał z większością polskich zespołów grających na instrumentach historycznych, m.in. z Collegio di Musica Sacra A. Kosendiaka Dolnośląską Orkiestrą Barokową, Orkiestrą Liryczną, Harmonologią i Kapelą Jasnogórską prowadzonymi przez J. T. Adamusa, Concerto Polacco, Harmonia Sacra, La Tempesta, Hyacinthus Ensemble, Violin Consort, orkiestrą FAMD.PL, Goldberg Baroque Ensemble, Orkiestrą I Rzeczypospolitej, Polską Orkiestrą XVIII wieku, Warsaw Harmony, Starck Compagnay, Il Piacere, Silva Rerum, Cantores Minores Wratislavienses, Cameratą Podlaską, Fiori Pari, Nova Silesia, Cappella dell’Ospedale della Pietà, Il Giardino d’Amore, Sezione Aurea, Capella 1547, Maresiénne Consort a także z belgijskimi zespołami Collegium Vocale oraz Les Muffatti prowadzonym przez P. van Heyghena. Występował również w Niemczech, Belgii, Szwajcarii, Francji, Holandii, Austrii, Hiszpanii, Słowenii, Chorwacji, Macedonii, Czechach, Rosji, Wielkiej Brytanii, na Ukrainie, Słowacji, w Chinach, Japonii i USA. Brał udział w nagraniach ponad 30 płyt CD dla takich wytwórni jak CD Accord, Dux, Sarton, Cypres, LionRecords, Musicon, ProMusica Camerata. Od 2005 roku współpracuje z zespołem Musicae Antique Collegiae Varsoviense przy Warszawskiej Operze Kameralnej (obecnie pełni tam funkcje koncertmistrza). Na łódzkiej Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów od 2011 roku wykłada (obecnie jako adiunkt) wiolonczelę barokową oraz prowadzi zespoły kameralne muzyki dawnej i akademicką orkiestrę barokową. Założyciel i kierownik artystyczny łódzkiej orkiestry barokowej Altberg Ensemble.

Krzysztof Firlus
Muzyk wielowymiarowy, sięgający po instrumentarium od kontrabasu współczesnego i barokowego poprzez liczne odmiany violi da gamba, z rzadko spotykanym pardessus de viole włącznie. Występuje jako solista, kameralista oraz muzyk orkiestrowy, sięgając po repertuar powstały od renesansu po dzień dzisiejszy, w tym także utwory napisane specjalnie dla niego. Wychowanek Uniwersytetu Mozarteum w Salzburgu (klasa Vittorio Ghielmiego) oraz Akademii Muzycznej w Katowicach (klasa Marka Caudle’a). Na stałe związany z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach. Współpracował m.in. z {oh!} Orkiestrą Historyczną, Kwartetem Śląskim, Le Poème Harmonique czy BachAkademie Stuttgart. Laureat licznych konkursów zagranicznych i ogólnopolskich. Spośród wielu nagrań płytowych artysty wymienić można m.in. nagraną wraz z żoną – Anną Firlus – znakomicie przyjętą przez krytykę międzynarodową pierwszą polską solową płytę gambową Gamba Sonatas, nominowaną do nagrody „Fryderyk 2019”, C.F. Abel – Sonatas from the Maltzan Collection, zawierającą pierwsze na świecie nagrania sonat C.F. Abla, odkrytych w poznańskiej Bibliotece Uniwersyteckiej (nominacja do International Classical Music Awards 2020 oraz „Fryderyk 2020”), płytę Muzyka Francuskich Mistrzów – Muzyka Zamku Warszawskiego z {oh!} Orkiestrą Historyczną (partia solowa w koncercie na viole da gamba Le Phénix Michela Corrette) – nominacja do nagrody „Fryderyk 2018”, Tansman – od tria do oktetu z Kwartetem Śląskim, Barok Progresywny z Nikola Kołodziejczyk Orchestra (nagroda „Fryderyk 2016”), Réflexions z kompozycjami Adriana Robaka czy Portraits – Les caractères français z {oh!} trio, które tworzy wraz z Martyną Pastuszką i Anną Firlus. Krzysztof Firlus prowadzi obecnie klasę violi da gamba w Akademii Muzycznej w Katowicach oraz klasę kontrabasu w Akademii Muzycznej w Krakowie.

Ewa Mrowca
Urodzona w Krakowie, naukę gry na klawesynie rozpoczęła w wieku 12 lat. Z wyróżnieniem ukończyła krakowską Akademię Muzyczną w klasie Elżbiety Stefańskiej, jest także absolwentką Guildhall School of Music & Drama w Londynie w klasie Nicholasa Parle’a oraz Schola Cantorum Basiliensis w klasie Jörga-Andreasa Böttichera. Swoje umiejętności doskonaliła w ramach kursów mistrzowskich prowadzonych przez Kennetha Gilberta, Kris Verhelst, Christophe’a Rousseta, Elisabeth Joyé, Pierre’a Hantaï oraz Jespera B. Christensena. W 2003 roku zdobyła wyróżnienie w Broadwood Harpsichord Competition w Londynie, organizowanym na historycznych instrumentach. Była stypendystką m.in. rządu Szwajcarii – Bundes-Exzellenz-Stipendium, Guildhall of London i Accademia Musicale Chigiana.
Ewa Mrowca z ogromną pasją poświęca się wykonawstwu muzyki na instrumentach oryginalnych, a także historycznej realizacji basso continuo. Występowała z recitalami, grając na klawesynach pochodzących z kolekcji Fenton House w Londynie, Germanisches Nationalmuseum w Norymberdze i Musikinstrumenten-Museum w Berlinie, gdzie m.in. w listopadzie 2023 roku wykonała Clavier Übung II J.S. Bacha na klawesynie Gottfrieda Silbermanna z 1740 roku. Jako solistka gościła w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu oraz na wielu prestiżowych festiwalach, takich jak Actus Humanus czy Varmia Musica.
Koncertuje z zespołami muzyki dawnej w Polsce, Francji, Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Chinach, Japonii oraz USA. Występowała pod kierunkiem m.in. Alfredo Bernardiniego, Benjamina Bayla, Olivii Centurioni, Paula McCreesha. Kilkukrotnie odbyła europejskie tournée z Jakubem Józefem Orlińskim i zespołem Il Giardino d’Amore.
Jest współzałożycielką orkiestry barokowej Altberg Ensemble, z którą nagrała dwie płyty dla wytwórni DUX: Suites & Concerto pod kierunkiem Petera Van Heyghena oraz Ouvertures & Suites pod dyrekcją Jörga-Andreasa Böttichera. W latach 2014–2023 regularnie współpracowała z Musicae Antiquae Collegium Varsoviense w Warszawskiej Operze Kameralnej, gdzie wzięła udział m.in. w przygotowaniu i wystawieniu oper Armide Lully’ego oraz Castor et Pollux Rameau (reż. Deda Cristina Colonna).
W swojej dyskografii ma trzy albumy solowe wydane przez DUX. Pierwszy, Jean Nicolas Geoffroy. Pieces de clavessin, otrzymał znakomite recenzje w międzynarodowej prasie, wyróżnienie 5 Diapason oraz został nominowany do International Classical Music Awards 2013. Kolejny, Louis Marchand. Pièces de clavecin, ukazał się w 2021 roku, a rok później dwupłytowy album z Suitami francuskimi Bacha. W 2025 roku ukazał się jej dwupłytowy album Jean-Henry d’Anglebert Pièces de clavecin nagrany w Narodowym Forum Muzyki dla CD Accord.
Ewa Mrowca jest profesorem i prowadzi obecnie klasy klawesynu i realizacji basso continuo w akademiach muzycznych w Łodzi i Krakowie. Od 2014 roku jest także wykładowcą letnich kursów mistrzowskich Varmia Musica Academia w Lidzbarku Warmińskim. Ewa Mrowca gra na instrumentach Detmara Hungerberga oraz Bruce’a Kennedy’ego.

Zuzanna Budziarek
Klawesynistka, mechanik, konserwator instrumentów historycznych. Zajmuje się budową i renowacją klawesynów oraz pokrewnych im instrumentów. Od 2015 roku pracuje w prestiżowym warsztacie Bruce’a Kennedy’ego jako specjalistka od mechaniki oraz intonacji. Dzięki swoim umiejętnościom współpracuje z wykonawcami, instytucjami oraz budowniczymi rozpoznawalnymi na całym świecie. Na wyregulowanych przez nią instrumentach grali m.in. Jean Rondeau, Marco Mencoboni, Christophe Rousset czy Skip Sempe. W 2019 roku została zaproszona do The Juilliard School w Nowym Jorku w celu przygotowania klawesynu do recitalu w Carnegie Hall, a w 2021 roku nawiązała współpracę z budowniczym Jimem Hallem w Barcelonie. Regularnie podróżuje po Polsce i Europie, dokonując przeglądów instrumentów należących zarówno do instytucji, jak i do osób prywatnych.

Marcin Szelest
Marcin Szelest jest profesorem organów w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Występuje jako solista i kameralista, w tym z wieloma zespołami instrumentów historycznych ( m.in . Concerto Palatino, The Bach Ensemble, Vasa Consort, Weser-Renaissance Bremen, Wrocławska Orkiestra Barokowa).
Nagrywał dla wytwórni Accent, CD Accord, Claves, cpo, Motette, Musicon i Warner Classics. Prowadzi też kursy mistrzowskie w ramach Europäisches Hanse-Ensemble w Lubece oraz Varmia Musica Academia w Lidzbarku Warmińskim. Jego praca habilitacyjna „Przemiany stylistyczne we włoskiej muzyce organowej przełomu XVI i XVII stulecia” (2007) została wyróżniona nagrodą Prezesa Rady Ministrów.
Opublikował m.in . edycje dzieł wszystkich Stanisława Sylwestra Szarzyńskiego (2015) i Adama Jarzębskiego (2021) oraz tabulatur braniewsko-oliwskich (2021) i rekonstrukcji repertuaru „Warszawskiej Tabulatury Organowej” (2024). Obecnie kieruje projektem badawczym „Muzyka organowa XVI–XVIII wieku w źródłach rękopiśmiennych z terenów Rzeczpospolitej i Śląska – edycje naukowe” finansowanym przez Narodowy Program Rozwoju Humanistyki. Jest również członkiem Rady Naukowej serii wydawniczej „Fontes Musicae in Polonia” oraz dyrektorem artystycznym Festiwalu Omnia Beneficia i Festiwalu 1679.org.

Anna Swoboda
Ukończyła z wyróżnieniem studia w zakresie gry na lutni w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie Jerzego Żaka oraz w Hochschule für Musik Trossingen pod kierunkiem Rolfa Lislevanda, studia licencjackie w Katedrze Komparatystyki Literackiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uczestniczyła w kursach mistrzowskich u Hopkinsona Smitha, Joachima Helda, Jacoba Lindberga. Realizując basso continuo, współpracowała z solistami i zespołami w kraju i za granicą oraz z teatrami operowymi w Stuttgarcie (Wilhelma Theater), Pforzheim, Krakowie, z Warszawską Operą Kameralną, Capellą Cracoviensis, Polską Operą Królewską oraz Danmarks Radio Orkestret w Kopenhadze i Hochschule für Musik u. Theater w Lipsku. W pracy doktorskiej zajęła się muzyką kameralną z lutnią obligato XVII/XVIII w., dokonała jej premierowych rejestracji dźwiękowych (Nagroda Prezesa Rady Ministrów 2023). W 2023 r. ukazała się jej solowa płyta Timeless Lute z utworami na lutnię barokową Silviusa Leopolda Weissa oraz premierowym nagraniem suity Le Parnasse Silesienne Marka Pasiecznego.

Marek Weiss-Grzesiński
Ukończył polonistykę na UW i reżyserię w PWST w Warszawie. Debiutował Troilusem i Kressydą Szekspira w Teatrze Narodowym.
W latach 1978–81 był dyrektorem Teatru Muzycznego w Słupsku (głównie Szekspir). Stypendium British Institute pozwoliło mu przygotować Hamleta, uhonorowanego jako najlepszy spektakl festiwalu w Toruniu.
W kolejnych latach był reżyserem etatowym Teatru Narodowego (m.in. Czekając na Godota), a w latach 1982–88 i 1992–95 głównym reżyserem Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie zrealizował m.in. Borysa Godunowa, Straszny dwór, Fidelia, Fausta, Traviatę, Makbeta, Mistrza i Małgorzatę, Salome oraz polskie prapremiery Wozzecka i Raju Utraconego.
W latach 1995–2001 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Wielkiego w Poznaniu. W 2008–2016 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Opery Bałtyckiej w Gdańsku, którą wraz z żoną, choreografką Izadorą Weiss, przekształcił w nowoczesny ośrodek z własnym zespołem baletowym (Bałtycki Teatr Tańca). Tam zrealizował ważne premiery, w tym światową premierę Madame Curie Elżbiety Sikory (Paryż, UNESCO) oraz Czarną maskę Pendereckiego.
Pracował gościnnie w wielu krajach (USA, Korea Płd., Izrael, Turcja, Bułgaria, Belgia, Holandia, Finlandia, Słowacja i in.), a jego spektakle gościły m.in. w Paryżu, Londynie, Berlinie, Wiedniu, Moskwie, Pekinie i Tokio.
Od 2006 do 2014 był etatowym reżyserem Warszawskiej Opery Kameralnej. Ostatnie realizacje to m.in. Turandot (Opera Podlaska), Samson i Dalila (Łódź), Idomeneo (Polska Opera Królewska) oraz przygotowywane Don Kichot (Wrocław) i Falstaff (Opera Narodowa) – wszystkie we współpracy z Izadorą Weiss i jej Białym Teatrem Tańca.
Łącznie zrealizował ponad 150 premier. Prowadził zajęcia w akademiach teatralnych w Warszawie i Krakowie. Jest autorem siedmiu powieści i autobiografii Biały wieloryb. Laureat wielu nagród, m.in. „Glorii Artis” i Pomorskiej Nagrody Artystycznej.

Marta Niedźwiecka
Absolwentka klasy klawesynu prof. Marty Czarny-Kaczmarskiej i dr hab. Aleksandry Rupocińskiej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a także Hochschule für Musik und Theater „Felix Mendelssohn-Bartholdy“ w Lipsku w klasie Nicholasa Parle’a. Brała udział w wielu kursach mistrzowskich prowadzonych przez m.in. Ketila Haugsanda, Jacquesa Ogga, Bernharda Klapprotta, Władysława Kłosiewicza, Marcina Szelesta czy Marka Toporowskiego. Interesuje się wszelkimi historycznymi instrumentami klawiszowymi.
Artystka prowadzi szeroką działalność koncertową i dydaktyczną. Wykłada na wrocławskiej Akademii Muzycznej, a także w Lidzbarku Warmińskim podczas Festiwalu Varmia Musica. Jako kameralistka współpracuje z wieloma zespołami, takimi jak m.in. Wrocław Baroque Ensemble, Ars Cantus, Cantores Minores Wratislavienses, Wrocławska Orkiestra Barokowa, Fernabucco. Występowała na wielu festiwalach, wśród należy można wymienić Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans, Forum Musicum, Bach-Fest Leipzig, Międzynarodowy Festiwal Bachowski w Świdnicy, Usedomer Musikfestival, Jazztopad Festival czy Ohrid Summer Festival. Brała udział w nagraniu licznych płyt, z których wiele otrzymało nagrodę Fryderyk lub było nominowane do tej nagrody.
Stypendystka DAAD (2008), laureatka Wrocławskiej Nagrody Muzycznej (2007) oraz VII edycji programu stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” (2010), a także stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2021). Kierownik artystyczny projektu Zapomniane Miasto 2016, realizowanego przez Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury 2016.

Maria Plucińska
Studentka Universität der Künste w Berlinie w klasie oboju barokowego prof. Xenii Löffler oraz absolwentka Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w klasie oboju historycznego dra Marka Niewiedziała. Laureatka konkursów solowych i kameralnych. Koncertuje w kraju i zagranicą jako solistka, kameralistka i muzyk orkiestrowy. Współpracuje z wieloma zespołami muzyki dawnej, m. in. Akademie für Alte Musik Berlin, Altberg Ensemble, Collegium 1704, Finnish Baroque Orchestra, orkiestrą Fundacji Akademia Muzyki Dawnej, Musicae Antiquae Collegium Varsoviense przy Warszawskiej Operze Kameralnej, Warsaw Harmony, Wrocławska Orkiestra Barokowa. Występowała pod kierunkiem Martina Gestera, Paula Goodwina, Sigiswalda Kuijkena, Václava Luksa, Enrico Onofriego, Hansa-Christopha Rademanna, Dirka Vermeulena. W 2023 roku płyta Wrocław Baroque Ensemble z jej udziałem została otrzymała nagrodę Akademii Fonograficznej Fryderyk w kategorii Album Roku – Muzyka Dawna. Współtworzy zespół Crossroads Ensemble, który w 2024 roku zwyciężył w konkursie barokowych zespołów kameralnych Nuovi Talenti.
Swoje umiejętności doskonaliła na kursach mistrzowskich pod kierunkiem takich artystów jak Alfredo Bernardini, Paolo Grazzi, Jörg Halubek, Sirkka-Lisa Kaakinen, Magdalena Karolak, Jasu Moisio, Markus Möllenbeck, Zbigniew Pilch, Jana Semerádová, a także biorąc udział w Internationale Bachakademie i Bachwoche w Stuttgarcie. Jest stypendystką Theresia Orchestra i European Union Baroque Orchestra (EUBO).

Mirosław Feldgebel
Absolwent Wydziału Instrumentalnego w klasie fortepianu, studiował także na Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. W brawurowym stylu prowadzi działalność pedagogiczną w zakresie gry na fortepianie. Ceniony pianista i kameralista. Partnerował najwybitniejszym artystom polskim i zagranicznym. Jest laureatem kilku międzynarodowych konkursów pianistycznych (m.in. I nagroda w Torneo Internazionale di Musica w Turynie, III nagroda w XII Concorso Musicale Europeao Citta di Moncalieri). Od wielu lat zajmuje się wykonawstwem muzyki dawnej na instrumentach historycznych – na klawesynie, harfach średniowiecznych, renesansowych i barokowych oraz na wczesnych fortepianach klasycznych i romantycznych. Występował w wielu prestiżowych salach koncertowych Europy, obu Ameryk, Afryki oraz Azji (m.in. w Sali Pleyela w Paryżu, Wiener Musikverein, Vredenburgsaal w Utrechcie, Omotesando w Tokio, Carnegie Hall w Nowym Jorku, Concertgebouw w Amsterdamie, Studiu im. W. Lutosławskiego, Gran Teatre del Liceu w Barcelonie). Brał udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych, m.in. Wratislavia Cantans, Festiwal Chopinowski w Dusznikach Zdroju, Warszawska Jesień, Międzynarodowy Festiwal Duetów Fortepianowych w Siauliai na Litwie, Holland Festival. Artysta współtworzy kwintet Gang Tango nawiązujący stylem gry do dawniej istniejących w Argentynie „Orquesta Tipica” oraz czerpiący inspiracje bezpośrednio z oryginalnego zespołu Astora Piazzolli. Gang Tango stale współpracuje z Roby Lakatosem, światowej sławy wirtuozem skrzypiec, z którym nagrał płytę Tanga świata.
Znakomity pedagog, nauczyciel fortepianu.

Marcin Bajon
Kontrabasista i gambista o wszechstronnych zainteresowaniach. Ukończył studia magisterskie w klasie kontrabasu prof. Piotra Czerwińskiego na Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu, następnie w klasie kontrabasu wiedeńskiego oraz w klasie violi da gamba prof. Kazimierza Pyzika. Doskonalił swoje umiejętności biorąc udział w licznych kursach mistrzowskich, prowadzonych między innymi przez Krzysztofa Firlusa, Eugeniusza Kołosowa, Janusza Widzyka, Martina Gestera, Ageet Zweistrę oraz Paula Esswooda. Jako kameralista i muzyk orkiestrowy zajmuje się wykonywaniem zarówno muzyki dawnej, jak i „muzyki nowej”. Brał udział w licznych festiwalach (między innymi Beethoven non plus ultra, Na Gotyckim Szlaku, Kromer Biecz Festival oraz Poznańska Wiosna Muzyczna) i nagraniach płytowych. Współpracował z licznymi zespołami, m.in. Accademia dell’Arcadia, Arte Dei Suonatori, Consortium Sedinum, Orkiestrą Fundacji Akademia Muzyki Dawnej, Lausitzer Baroque Ensemble oraz Wrocławską Orkiestrą Barokową.

Aleksandra Owczarek
Aleksandra Owczarek – absolwentka Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie w klasie skrzypiec barokowych prof. Sirkki-Liisy Kaakinen-Pilch oraz dr. hab. Zbigniewa Pilcha. W zakresie gry solowej i kameralnej szkoliła się u m.in. Antoinette Lohmann, Jorge Jimeneza, Bruna Cocseta i Aureliusza Golińskiego. W 2019 wraz z klawesynistką Klaudią Rogałą zdobyła Grand Prix na Konkursie Klawesynowym Wandy Landowskiej w Ruvo di Puglia (Włochy). W sierpniu 2022 r. odbyła trasę po Europie jako członkini Wrocławskiej Orkiestry Barokowej ze spektaklem Johna Malkovicha „The Infernal Comedy”. Od 2022r. tworzy Owczarek|Łoboda Duo. W 2023 r. na Międzynarodowym Konkursie H.I.F. Bibera w Sankt Florian (Austria) artystki otrzymały nagrodę specjalną radia WDR 3, a na 3. Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej KraCamera – I miejsce. Na 6. Międzynarodowym Konkursie VirtuClassic zdobyła I nagrodę w kategorii skrzypce. W 2024 r. została laureatką Stypendium Twórczego Miasta Krakowa.

Ewa Pilarska-Banaszak
Ewa Pilarska-Banaszak – absolwentka altówki, altówki historycznej i skrzypiec historycznych Akademii Muzycznej im. Paderewskiego w Poznaniu. Doktorantka muzykologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Specjalizuje się w wykonawstwie historycznie poinformowanym, ze szczególnym uwzględnieniem violi d’amore oraz badań nad wielkopolskimi źródłami muzycznymi. Występuje jako solistka, kameralistka i muzyk orkiestrowy na skrzypcach, altówce i violi d’amore. Współpracuje m.in. z zespołami: Musicae Antiquae Collegium Varsoviense, Arte dei Suonatori, Altberg Ensemble, Orkiestrą Fundacji Akademii Muzyki Dawnej w Szczecinie oraz Consortium Sedinum. Jako solistka violi d’amore wykonywała m.in. partie w dziełach Vivaldiego, Bacha i Telemanna oraz repertuar XX-wieczny. Jest solistką płyty XX Century Music for Viola d’amore z premierowymi nagraniami. Brała udział w wielu nagraniach płytowych, m.in. dla wydawnictw CD Accord i Dux. Prezeska Stowarzyszenia HALO! i dyrektorka artystyczna orkiestry Capella Musica Gnesnensis, która popularyzuje zabytkowe muzykalia z Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie.

Anna Schall
Anna Schall urodziła się w 1984 roku w Emmendingen i dzięki grze na flecie prostym już
od najmłodszych lat zainteresowała się muzyką dawną, co doprowadziło ją do podjęcia nauki gry na cynku. Studiowała w Schola Cantorum Basiliensis u Bruce’a Dickeya (cynk) i Conrada Steinmanna (flet prosty), którą ukończyła w 2008 roku, uzyskując dyplom z muzyki dawnej. Następnie kontynuowała naukę gry na cynku u Gebharda Davida i Williama Dongoisa w Hochschule für Künste w Bremie.
Anna Schall jest obecnie cenioną cynkistką, występującą w całej Europie z wieloma znanymi zespołami, w tym Oltremontano, Weser-Renaissance, Musica Fiata, Freiburger Barockorchester, Lautten Compagney, Dresdner Kammerchor i innymi.

Karolina Szewczykowska
Karolina Szewczykowska – wiolonczelistka i gambistka. Prowadzi ożywioną działalność koncertową skupiając swą aktywność na współpracy z zespołami i orkiestrami wykonującymi muzykę dawną na instrumentach historycznych. Na co dzień pracuje w Zespole Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense. Od 2013 roku jest członkinią Zespołu Muzyki Dawnej ALTA. Współpracuje również gościnnie z wieloma uznanymi zespołami wykonującymi muzykę dawną, takimi jak: Wrocławska Orkiestra Barokowa, Orkiestra Fundacji Akademia Muzyki Dawnej Famd.pl, Consortium Sedinum, Altberg Ensemble, Filatura di Musica, Royal Baroque Ensemble, La Tempesta, Capella Cracoviensis, Il Tempo oraz Talenti Vulcanici della Pietà de ‘Turchini w Neapolu. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli Tomasza Strahla, Andrzeja Wróbla i Rafała Kwiatkowskiego, Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie wiolonczeli barokowej Jarosława Thiela oraz Akademii Muzycznej w Łodzi w klasie violi da gamba Justyny Młynarczyk.

Sulamita Sara Ślubowska
Skrzypaczka, solistka, kameralistka, koncertmistrzyni, a przede wszystkim – muzyk. Kształciła się w klasie prof. Szymona Krzeszowca w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, w której obecnie pracuje jako wykładowczyni akademicka, oraz w MDW Universität für Musik und darstellende Kunst Wien w klasie prof. Eszter Haffner. Swoje umiejętności artystyczne szkoliła również pod okiem takich wybitnych osobowości, jak Pierre Amoyal, Gidon Kremer, Pinchas Zukerman, Bomsori Kim czy Bartłomiej Nizioł. Tryumfatorka XIII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego Młody Paganini, finalistka I Międzynarodowego Konkursu im. Karola Szymanowskiego, uczestniczka 16. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego. Wciąż się rozwija i poszukuje, czego efektem jest podróż między światem muzyki współczesnej a wykonawstwem historycznym. Te peregrynacje nie pozostają bez wpływu na jej grę. Występuje jako prymariuszka Equilibrium String Quartet, jest także członkinią Metropolis Piano Quartet. Od sezonu 2024/2025 pełni funkcję koncertmistrza Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.

Katarzyna Stasiewicz
Katarzyna Stasiewicz ukończyła z wyróżnieniem studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie prof. Andrzeja Bauera. Wcześniej była uczennicą prof. Tomasza Strahla w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II stopnia im. Zenona Brzewskiego w Warszawie. Laureatka wielu konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych w zakresie gry solowej i kameralnej. Od 2024 roku studiuje grę na violi da gamba w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie dr Krzysztofa Firlusa. Absolwentka studiów podyplomowych UMFC/SGH z managementu na rynku muzycznym.
Od 2021 roku zawodowo związana z Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie. Katarzyna Stasiewicz aktywnie poszukuje dalszych dróg swojego artystycznego rozwoju –działając jako solistka i kameralistka, regularnie dokonuje prawykonań i nagrań muzyki nowej. Jej grę̨ cechuje wysoka kultura brzmienia i szlachetność interpretacji, wynikająca z dużej muzycznej erudycji i świadomości stylu wykonywanych dzieł. W roli solistki i kameralistki występowała między innymi w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, Filharmonii Narodowej, Sali Wielkiej Zamku Królewskiego w Warszawie, siedzibie orkiestry Sinfonia Varsovia, Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie, Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie, na Festiwalu European Chamber Music Academy, na Międzynarodowym Festiwalu Kameralistyki „Ensemble” im. Księżnej Daisy, a także między innymi we Francji, Szwajcarii, Włoszech, Austrii, Słowacji, Danii, Kanadzie, Korei Południowej oraz na Węgrzech.

Piotr Pieron
Absolwent Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie śpiewu prof. Jerzego Artysza. Studiował również dyrygenturę chóralną pod kierunkiem prof. Mieczysława Nowakowskiego. Jako solista debiutował w 2007 roku na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej, z którą jest obecnie związany. W 2010 roku wybrany przez Marca Minkowskiego wziął udział w Festiwalu Chopin i jego Europa oraz Wratislavia Cantans. Występował wielokrotnie w: Filharmonii Narodowej i Filharmonii Krakowskiej oraz m.in. w: Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, Teatrze Wielkim w Poznaniu i Operze Bałtyckiej, uzyskując entuzjastyczne recenzje. Śpiewał także na scenach operowych Hiszpanii i Japonii. W 2013 roku wykonał partię solową w IX Symfonii Beethovena na zakończenie sezonu artystycznego Filharmonii Narodowej. Ma w repertuarze wiele dzieł oratoryjnych. Jego specjalnością jest muzyka najnowsza. Jest aktywnym i doświadczonym kameralistą. Jest założycielem renomowanego sekstetu proMODERN, pierwszego w Polsce zespołu wokalnego specjalizującego się w wykonawstwie muzyki współczesnej, nagrodzonego czterema statuetkami Fryderyka. Współpracował jako dyrygent z chórem Ars Cantata i zespołem akademickim Szkoły Głównej Handlowej, z którym zdobywał nagrody na krajowych konkursach. Śpiewa z kwartetami muzyki dawnej i z wieloma innymi krajowymi zespołami, wykonując muzykę wszystkich epok. Zajmuje się działalnością aktorską – współpracował z Teatrem Ateneum i Teatrem Polskim. Bierze również udział w realizacjach projektów jazzowych i rozrywkowych przed kilkudziesięciotysięczną publicznością.

Zuzanna Kozłowska
Mezzosopran. Flecistka, artystka Chóru Filharmonii Narodowej w Warszawie, absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie oraz Wydziału Instrumentalnego tejże uczelni w klasie fletu traverso. Obecnie studentka śpiewu w specjalności muzyka dawna pod kierunkiem prof. dr Olgi Pasiecznik na warszawskim Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina.
Współpracuje z maestro Philippem Herreweghe i jego zespołami: Collegium Vocale Gent i Orchestre des Champs-Élysées; Janem Tomaszem Adamusem i Capellą Cracoviensis, Filharmonią Krakowską, Cracow Singers, Cappellą Marialis. Pracowała pod batutą m.in. Roberta Hollingwortha, Ralpha Sochaczewsky’ego, Fabia Bonizzoniego, Matthewa Hallsa, a umiejętności zdobywała pod kierunkiem Roberty Invernizzi, Agnieszki Budzińskiej-Bennett, Marcela Boone’a i Mitzi Meyerson.
W kręgu zainteresowań śpiewaczki leży również muzyka ludowa północno-wschodniej Polski, której poświęca uwagę prowadząc badania terenowe oraz kultywując tradycje śpiewacze tego regionu.

Adam Sławiński
Tenor. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął w wieku 5 lat, w warszawskim chórze chłopięcym Lutnia. Szkołę podstawową ukończył w klasie altówki, szkołę IIstopnia w klasie fortepianu rozrywkowego. Studiował muzykologię na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz dyrygenturę chóralną na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Współpracuje z wieloma krajowymi chórami i zespołami wokalnymi. Jako chórzysta oraz solista zaśpiewał kilkaset koncertów, uczestniczył w nagraniach kilkudziesięciu płyt oraz kilku filmów (m.in. Katyń, Popiełuszko). Specjalizuje się w wykonawstwie muzyki dawnej, śpiewając tenorem altowym. Jego głos można usłyszeć w albumie zespołu muzyki dawnej La Tempesta – Mikołaj Zieleński – Rosarium Virginis Mariae. Jest kantorem męskiego zespołu wokalnego wykonującego muzykę ormiańską działającego pod patronatem Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich. Od 2007 roku jest artystą Chóru Filharmonii Narodowej, z którym nagrał płytę Penderecki conduct Penderecki uhonorowaną w 2017 roku nagrodą Grammy w kategorii Najlepsze wykonanie chóralne. W maju 2025 roku wraz z sekstetem wokalnym proMODERN wystąpił w spektaklu Teatru Telewizji TVP „Biedermann i podpalacze”, w reżyserii Jana Holoubka.

